Bullmastiff

Opublikowano w Psy pracujące

Bullmastiff należy do sekcji psów molosowatych w typie dogowatym. Pochodzi z Anglii, gdzie skrzyżowano dwie inne rasy molosowate, buldoga i mastifa. W wyniku tej krzyżówki powstał pies podobny do mastifa, ale o mniejszych rozmiarach i bardziej delikatnej, lżejszej budowie ciała.

Bullmastiff przejął zalety obu tych ras, przede wszystkim silnie rozwinięty instynkt obronny i charakter mastifa oraz spokojną i opanowaną naturę buldoga, choć początkowo dość często zdarzało się, że bullmastiffy zachowywały się agresywnie. Aby pies miał możliwość rozwinąć wszystkie swoje atuty i był dobrze ułożony, trzeba poświęcać mu dużo uwagi. Z natury bullmastiff jest psem spokojnym, zrównoważonym i posłusznym. Cechuje go spora odwaga, dlatego zawsze będzie stawał w obronie swojej rodziny i terytorium. Potrzebuje częstych spacerów, nawet trzy razy dziennie. Bullmastiff jest łagodny wobec dzieci, ale ma skłonności do dominowania nad innymi psami. Przy układaniu bullmastiffa najważniejsza jest konsekwencja i sprawiedliwe traktowanie psa.

Obecnie bullmastiffy są psami głównie do towarzystwa, czasami wykorzystuje się je także do stróżowania albo pracy w policji i wojsku. Zamysłem hodowców, którzy doprowadzili do powstania tej rasy, było stworzenie takiego psa, który będzie bardzo silny, nieustępliwy, wytrzymały i szybki. Cechy te były potrzebne do sprawnego tropienia i zatrzymywania kłusowników, bowiem to właśnie zadanie było podstawowym zajęciem bullmastiffów. Pies towarzyszący gajowemu patrolującemu lasy musiał być skuteczny, ale jednocześnie nie powinien był robić schwytanym ludziom poważniejszej krzywdy. Najczęściej unieszkodliwianie kłusowników polegało na tym, że na polecenie gajowego bullmastiff zaczynał gonić człowieka, chwytać go i powalać na ziemię, ale bez żadnych dodatkowych przejawów agresji, na przykład pogryzienia.

Bullmastiffy mają krótką i twardą sierść, ściśle przylegającą do ciała i skutecznie chroniącą psy przed niesprzyjającymi warunkami atmosferycznymi. Umaszczenie jest płowe, rudobrązowe albo pręgowane. Na sierści nie powinny się pojawiać białe znaczenia, z wyjątkiem piersi, gdzie małe plamki są dopuszczalne. Maska jest czarna, podobnie jak oprawa oczu. Uszy są załamane, w kształcie litery V, ciemniejsze od reszty ciała. Pielęgnacja bokserów nie jest skomplikowana, wystarczy tylko regularne usuwanie martwych włosów gumową szczotką.

Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii, w celach reklamowych i statystycznych. Pliki cookies są zapisane w pamięci Twojej przeglądarki. W przeglądarce internetowej możesz zmienić ustawienia dotyczące cookies. Dowiedz się więcej o naszej polityce plików cookies. Zamknij