Owczarek francuski briard jest zaklasyfikowany jako pies pasterski. Ma długi rodowód, a jego ojczyzną jest Francja.

Sylwetka briarda przypomina kształt prostokąta. Jest to pies bardzo sprawny, o muskularnej budowie ciała. Cechą charakterystyczną tej rasy są podwójne ostrogi umiejscowione w dolnej części tylnich łap, czyli tak zwane wilcze pazury. Ogon briarda, noszony nisko, jest zagięty lekko do góry na kształt „fajki”. W dawnych czasach uszy briardów kopiowano, teraz właściciele psów i hodowcy skłaniają się raczej ku zostawianiu ich w naturalnej formie.

Włosy briarda wyróżniają się tak zwaną kozią strukturą – oznacza to, że nie są jedwabiste i miękkie. Na ciele briarda znajduje się też cienki podszerstek. Sierść psów tej rasy jest długa i delikatnie pofalowana, a na głowie tworzy się charakterystyczna grzywka, broda i wąsy. Odcień sierści briarda jest czarna, płowa albo szara.

Briardy są inteligentne i energiczne, a szczególnie mocno mają rozwinięty instynkt obronny. Są bezpieczne dla dzieci, tolerują także obecność innych zwierząt. Bardzo lubią swoją pasterską pracę i nawet trzymane w domu szukają zajęć podobnych do ich „wrodzonej” profesji. Nadają się także na psy stróżujące. W czasach wojen wykorzystywano briardy do wyszukiwania żywych, rannych żołnierzy, którzy pozostali na polu bitwy. Dobrze radzą sobie też przy ratowaniu tonących ludzi. Obecnie coraz rzadziej wykorzystuje się te zdolności briardów, ograniczając ich funkcję praktycznie tylko do towarzyszenia człowiekowi. Można je trzymać zarówno na podwórku przed domem, jak i w mieszkaniu, choć ze względu na dość duże rozmiary psa nie powinno się zabierać briarda do niewielkiego mieszkania. Psy mierzą około 60 centymetrów i ważą w granicach 35-45 kilogramów, przy czym suki są nieco mniejsze.

Owczarek francuski, obdarzony długą i w miarę gęstą sierścią, będzie potrzebował przede wszystkim częstego szczotkowania. Jednak pies w zasadzie prawie wcale nie gubi swojej sierści. Briardy odznaczają się dobrym zdrowiem, ale może im grozić dysplazja biodrowa. Z tego względu konieczne jest wykonanie zdjęcia rentgenowskiego pod kątem tego schorzenia.

W Polsce briardy pojawiły się dość późno, bo dopiero w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku. Ale od tego czasu ich popularność stopniowo rośnie, a najczęściej briardy można spotkać w centralnej i południowo-zachodniej części Polski.