Shiba inu to rasa psów należąca do sekcji szpiców azjatyckich i ras pokrewnych. Rasa narodziła się w Japonii. Jego nazwa, shiba inu, oznacza dosłownie „mały pies”, ale może być też przetłumaczone jako „pies polujący w zagajnikach”. Shiba inu wychowywał się na górzystych terenach, gdzie pomagały człowiekowi w polowaniach na ptaki i drobną zwierzynę. Na przełomie XIX i XX wieku, shiba inu zaczęto krzyżować z angielskimi psami w typie seterów przybyłymi w Wysp Brytyjskich. Z tego względu, osobników czystej krwi było coraz mniej i można je było znaleźć tylko na niektórych terenach. Podjęto działania mające na celu uratowanie czystości rasy, a w 1934 roku ustalono oficjalny wzorzec rasy. Kilka lat później shiba inu został uznany za pomnik przyrody, a rasa ta objęta została specjalną ochroną.

Shiba inu (by PJEN Copyright 2011 )

Shiba inu jest najmniejszym psem należącym do grupy japońskich szpiców.

Shiba inu (by PJEN Copyright 2011 )

Umaszczenie shiba inu jest czerwone lub rudo-czerwone, z dopuszczalnymi białymi znaczeniami na kufie, łapach i podbrzuszu. Wyhodowano także osobniki o sierści w kolorze czarnym podpalanym. Sierść ma miękki i gęsty podszerstek, a włos okrywowy jest prosty, szorstki i twardy. Nieco dłuższe włosy występują na zadzie, kłębie i na ogonie.

Shiba inu (by Copyright K. Pylvänäinen )

Shiba inu jest współcześnie psem do towarzystwa, może się jednak w nim odezwać instynkt myśliwski, dlatego podczas spacerów powinien być prowadzony na smyczy. Jest psem spokojnym, zrównoważonym, łatwo się podporządkuje i jest wierny swojemu panu. Nadaje się na psa stróżującego i odnosi się nieufnie do obcych, ale nie zachowuje się agresywnie.

Shiba inu (by PJEN Copyright 2011 )

Głowa shiba inu ma szerokie czoło, dobrze rozwinięte policzki i wyraźnie zaznaczony stop. Kufa psa jest prosta, lekko zwężająca się w kierunku nosa, z delikatnymi i krótkimi faflami. Nos psa jest zawsze czarny. Oczy się dość blisko siebie, uszy osadzone wysoko, małe i nastawione do przodu. Oczy shiba inu są ciemnobrązowe i lekko skośne. Pies zbudowany jest proporcjonalnie, ma prosty i silny grzbiet, mocną szyję, silnie umięśnione kończyny i głęboką klatkę piersiową. Brzuch jest podciągnięty. Ogon jest wysoko osadzony, noszony do góry i zakręcony albo opuszczony w dół. Rasa ta jest odporna na choroby i dobrze znosi trudne warunki atmosferyczne. Rzadko choruje i jest bardzo czystym psem. Jego sierść powinna być starannie pielęgnowana, ale w przypadku tych psów nie jest to czasochłonne zajęcie. Shiba inu nie jest także zbyt wybredny przy jedzeniu.