Terier tybetański jest rasą psów zaklasyfikowaną do grupy psów do towarzystwa, w sekcji psów tybetańskich. Terier tybetański jest rasą starożytną, znaną człowiekowi od bardzo dawna. Jego głównym zadaniem było pilnowanie domu i dotrzymywanie towarzystwa człowiekowi. Bardzo często osobniki tej rasy były wręczane gościom w prezencie, wierzono też, że terier tybetański przynosi swoim właścicielom szczęście i powodzenie. Terier tybetański, mimo długiego rodowodu, zachował czystość rasy, ponieważ przez całe wieki mieszkał na terenach odizolowanych od reszty świata.

Sylwetka teriera tybetańskiego przypomina kwadrat. Pies ma silną budowę ciała, jest krzepki i dość masywny. Pies jest średniej wielkości, ma maksymalnie 40 centymetrów wzrostu i waży około 12,5 kilogramów. Tułów psa jest zwarty, silnie umięśniony, z mocno zarysowaną klatką piersiową. Oczy teriera są okrągłe, duże i ciemne. Ogon jest mocno osadzony, niezbyt długi, zwykle zakręcony nad grzbietem, może być załamany przy końcu.

Szata teriera tybetańskiego jest dwuwarstwowa, złożona z włosa okrywowego i podszerstka. Podszerstek jest miękki, o wełnistej strukturze, natomiast włos okrywowy jest długi i prosty, ale może być też nieznacznie pofalowany. Teriery tybetańskie występują w kilku umaszczeniach. Zwykle psy są białe, kremowe, czarne, dymne albo trójkolorowe. Niedopuszczalne jest za to umaszczenie w odcieniu czekoladowym. Sierść teriera tybetańskiego wymaga czesania średnio raz w tygodniu. Psy nie wymagają profesjonalnego strzyżenia, a ich włosy podcina się bardzo rzadko. Mimo że teriery tybetańskie są obficie owłosione, praktycznie wcale nie gubią swoich włosów.

Teriery tybetańskie są bardzo inteligentne i czujne. Łatwo można je wytresować, nie sprawiają też kłopotów wychowawczych jeśli się umiejętnie prowadzone. Terier tybetański jest bardzo aktywnym psem i potrzebuje dużo ruchu. Można go trzymać także w mieszkaniu, ale trzeba mu wtedy zapewnić codzienne spacery. Terier tybetański szybko się adaptuje i nie ma kłopotów z aklimatyzacją w nowych warunkach. Dobrze się czuje zarówno na wsi, jak i w miastach, ale najlepiej czuje się trzymany w dużym domu z przestronnym ogrodem, gdzie może się wybiegać. Do obcych jest nastawiony nieufnie, ale nie okazuje agresji. Do innych psów odnosi się z tolerancją, zwłaszcza jeśli jest przyzwyczajony do towarzystwa obcych zwierząt.