Staffordshire Bull Terrier należą do grupy terierów w sekcji terierów w typie bull. Ta odmiana została stworzona z myślą o walkach psów. W tym celu skrzyżowano teriery z buldogami, a nowa rasa zyskała akceptację w 1935 roku. Staffordshire bulterier jest rasą angielską, ale często jest mylony z podobnymi rasami hodowanymi w Stanach Zjednoczonych. Najnowszy wzorzec rasy został ustalony w 1987 roku.

Staffordshire bulterier to gładkowłosy pies średniego wzrostu, ale o muskularnej sylwetce. Głowa psa jest krótka, z wyraźnie zaznaczonymi mięśniami policzków, krótką kufą i mocnymi szczękami. Oczy są ciemnego koloru i często są dopasowane do koloru umaszczenia. Uszy są małe i półstojące, a sterczące albo całkowicie oklapłe uznawane są za wadę. Szyja psa jest krótka, mocno umięśniona, rozszerzająca się w kierunku ramion. Tułów staffika jest zwarty i muskularny, z głęboką klatką piersiową. Łapy niezbyt długie, silne i szeroko rozstawione. W postawie stojącej są lekko zwrócone do zewnątrz. Ogon jest nisko osadzony i noszony w dół. Pies porusza się swobodnie, z dużą zwinnością, umiejętnie rozkładając siłę.

Sierść staffika jest krótka i gładka, przylegająca do ciała. Może mieć kolor czerwony, płowy, biały, czarny albo błękitny. Uznaje się także umaszczenie łaciate oraz pręgowanie. Nie dopuszcza się za to sierści czarnej podpalanej oraz czekoladowej. Za wady uważa się także jasne oczy, zbyt długi ogon, nieprawidłowy zgryz, różowy nos, źle wykształcone jądra u samca.

Jako pies stworzony do walki, staffordshire bulterier jest psem odważnym, wytrzymałym i pewnym siebie. Chętnie rywalizuje z innymi psami, ale wcześnie socjalizowany nie będzie w stosunku do nich przesadnie agresywny. Mimo tej wrodzonej waleczności, są to psy o wesołym i zrównoważonym usposobieniu. Potrafią być opiekuńcze i mocno przywiązują się do właściciela. Potrzebują stałej uwagi i powinny być umiejętnie tresowane. Są bezpieczne nawet dla dzieci. Zachowują spokój i zimną krew nawet wtedy, gdy inne psy reagują gwałtownie, a Anglicy nadali mu nawet w związku z tą cechą przydomek „psiej niani”. Dobrze znoszą warunki miejskie i wiejskie. Obecnie są głównie psami rodzinnymi, chętnie też biorą udział w agility czy weight pulling. Uznawany jest za rasę niebezpieczną i agresywną, dlatego niektóre kraje wprowadziły zakaz ich trzymania albo wymagają posiadanie zezwolenia. W Polsce są popularne, ale największe uznanie zdobyły w Wielkiej Brytanii i Australii.