Terier irlandzki jest zaklasyfikowany w sekcji terierów wysokonożnych. Pochodzi z Irlandii, gdzie ustanowiono pierwszy na świecie klub tej rasy. W XIX wieku ustanowiono, że jedynym umaszczeniem dla terierów irlandzkich jest kolor czerwony. W Polsce jest to rasa mało popularna i rzadko występująca. Ogólnie rasa terierów irlandzkich cieszy się dobrym zdrowiem.

Terier irlandzki jest psem średniej wielkości, o sylwetce w kształcie prostokąta. Szyja psa jest długa, grzbiet prosty i mocno umięśniony. Klatka piersiowa dobrze rozwinięta, brzuch podciągnięty. Kończyny teriera irlandzkiego są średniej długości, idealnie proste, mocno zbudowane i umięśnione. Podczas chodzenia terier irlandzki energicznie wyrzuca kończyny przed siebie. Ogon jest długi i pokryty gęstą sierścią, noszony wysoko, ale w miarę prosto. Uszy są w kształcie litery „V”, załamane w połowie do przodu. Nos zawsze powinien być czarny. Maksymalna wysokość teriera irlandzkiego wynosi 45 centymetrów. Dorosłe psy ważą mniej więcej od 12 do 13 kilogramów, a duki są jeden, dwa kilogramy lżejsze.

Sierść teriera irlandzkiego jest ściśle przylegająca do ciała, szorstka i gruba. Natomiast podszerstek jest delikatny i krótki. Pies posiada typową dla terierów brodę na kufie. Mimo jednolitego umaszczenia, czerwona sierść może być w różnych odcieniach. Najcenniejsza jest sierść o odcieniu słomy pszennej. Dopuszczalne są białe znaczenia na piersi, jednak białe plamki na łapach uznawane są za wadę. Sierść teriera irlandzkiego jest mało wymagająca w pielęgnacji, ale konieczne jest systematyczne trymowanie.

Terier irlandzki jest psem łagodnym, przyjaznym wobec ludzi, może się jednak zachowywać agresywnie w stosunku do innych psów, szczególnie tych płci męskiej. odznacza się siłą i odpornością na trudne warunki. Jest bardzo odważny, ma silnie rozwinięty instynkt myśliwski, a podczas polowania albo walki jest zawzięty i nieustępliwy, przez co zyskał nawet przydomek „czerwony diabeł”. Psy tej rasy mocno przywiązują się do swojego właściciela, są jemu wierne i posłuszne. Są inteligentne, szybko się uczą, ale wymagają specjalnej tresury, ułożonej właśnie dla wychowywania terierów. Jeśli poświęca się im dużo uwagi, nie sprawiają kłopotów wychowawczych. Potrzebuje codziennej dawki ruchu, ale może być trzymany w mieszkaniu, jeśli będzie miał zapewnione regularne spacery.