Bedlington terier to rasa zaklasyfikowana do sekcji terierów wysokonożnych. Rasa powstała w Bedlington, w północnej Anglii. Pierwszy wzorzec rasy został określony w 1869 roku i do dzisiaj nie wprowadzono do niego żadnych poważniejszych poprawek. Do przodków bedlington terierów zalicza się bullterriery, danie dinmont teriery, teriery szorstkowłose i inne rasy. Bedlington terier bardzo dobrze sprawdzał się jako pies myśliwski, szczególnie podczas polowań na wydry, borsuki i lisy.

Umaszczenie tej rasy jest jednolite, w kolorze niebiesko-popielatym, niebieskim podpalanym, wątrobianym albo piaskowym. Sierść swoją fakturą przypomina nieco sierść owiec, co nadaje mu bardzo łagodny wygląd, który może być nieco mylący, jako że bedlington terier to pies o dość walecznej naturze, która została mu w spadku po myśliwskich przodkach. Włos tego teriera wymaga fachowej pielęgnacji, dotyczącej przede wszystkim strzyżenia sierści w określonej formie. Włosy muszą być systematycznie pielęgnowane, w przeciwnym razie sierść będzie wyglądać na zaniedbaną i brudną. Bedlington teriery są psami bardzo żywiołowymi i wymagają codziennej sporej dawki ruchu. Pies trzymany wyłącznie do towarzystwa może być poddawany treningom jednej z psich dyscyplin sportowych, dzięki czemu zachowa dobrą kondycję i nie ulegnie zgnuśnieniu. Pies wymaga sporo uwagi ze strony człowieka, a jeśli będzie zostawiany sam sobie na większą część dnia będzie organizował sobie zajęcia według własnego uznania. Bedlington teriera można trzymać w mieszkaniu w warunkach miejskich, choć najlepiej psy te będą się czuły w domach z ogrodem, gdzie w każdej chwili mogą dać upust swojej wielkiej energii.

Bedlingtony, mimo tej żywiołowości, są psami łagodnymi i przyjaznymi dla człowieka. Zachowują się jednak agresywnie w stosunku do innych psów, nad którymi będą chciały dominować. Dobrze prowadzone, nie będą sprawiały kłopotów swoim właścicielom, do których szybko się przywiązują i którym są bardzo oddane. Nie lubią zostawać same w domu i są łase na pieszczoty. Poruszają się bardzo szybko i zwinnie, dlatego w bardzo małych mieszkaniach mogą czuć się nieco ograniczone.

Bedlingtony różnią się nieco budową ciała od innych terierów, ale dzięki tym modyfikacjom są w stanie poruszać się z bardzo dużą prędkością. Psy tej rasy dożywają średnio 13 lat i nie należą do szczególnie chorowitych psów – spora część psów umiera po prostu ze starości.