Terier tybetański

Opublikowano w Psy do towarzystwa

Terier tybetański jest rasą psów zaklasyfikowaną do grupy psów do towarzystwa, w sekcji psów tybetańskich. Terier tybetański jest rasą starożytną, znaną człowiekowi od bardzo dawna. Jego głównym zadaniem było pilnowanie domu i dotrzymywanie towarzystwa człowiekowi. Bardzo często osobniki tej rasy były wręczane gościom w prezencie, wierzono też, że terier tybetański przynosi swoim właścicielom szczęście i powodzenie. Terier tybetański, mimo długiego rodowodu, zachował czystość rasy, ponieważ przez całe wieki mieszkał na terenach odizolowanych od reszty świata.

Sylwetka teriera tybetańskiego przypomina kwadrat. Pies ma silną budowę ciała, jest krzepki i dość masywny. Pies jest średniej wielkości, ma maksymalnie 40 centymetrów wzrostu i waży około 12,5 kilogramów. Tułów psa jest zwarty, silnie umięśniony, z mocno zarysowaną klatką piersiową. Oczy teriera są okrągłe, duże i ciemne. Ogon jest mocno osadzony, niezbyt długi, zwykle zakręcony nad grzbietem, może być załamany przy końcu.

Szata teriera tybetańskiego jest dwuwarstwowa, złożona z włosa okrywowego i podszerstka. Podszerstek jest miękki, o wełnistej strukturze, natomiast włos okrywowy jest długi i prosty, ale może być też nieznacznie pofalowany. Teriery tybetańskie występują w kilku umaszczeniach. Zwykle psy są białe, kremowe, czarne, dymne albo trójkolorowe. Niedopuszczalne jest za to umaszczenie w odcieniu czekoladowym. Sierść teriera tybetańskiego wymaga czesania średnio raz w tygodniu. Psy nie wymagają profesjonalnego strzyżenia, a ich włosy podcina się bardzo rzadko. Mimo że teriery tybetańskie są obficie owłosione, praktycznie wcale nie gubią swoich włosów.

Teriery tybetańskie są bardzo inteligentne i czujne. Łatwo można je wytresować, nie sprawiają też kłopotów wychowawczych jeśli się umiejętnie prowadzone. Terier tybetański jest bardzo aktywnym psem i potrzebuje dużo ruchu. Można go trzymać także w mieszkaniu, ale trzeba mu wtedy zapewnić codzienne spacery. Terier tybetański szybko się adaptuje i nie ma kłopotów z aklimatyzacją w nowych warunkach. Dobrze się czuje zarówno na wsi, jak i w miastach, ale najlepiej czuje się trzymany w dużym domu z przestronnym ogrodem, gdzie może się wybiegać. Do obcych jest nastawiony nieufnie, ale nie okazuje agresji. Do innych psów odnosi się z tolerancją, zwłaszcza jeśli jest przyzwyczajony do towarzystwa obcych zwierząt.

Chin japoński

Opublikowano w Psy do towarzystwa

Chin japoński to pies należący do sekcji pekińczyków i spanieli japońskich. Hoduje się go przede wszystkim jako psa do towarzystwa. Rodowód china japońskiego sięga jeszcze czasów starożytnych. Już około 57 roku przed naszą erą pojawiały się wzmianki o tej rasie na piśmie – można ją znaleźć w chińskim manuskrypcie. Według historyków, przodkami china japońskiego są najprawdopodobniej psy ofiarowane japońskiemu dworowi przez koreańskich władców. Miało to miejsce w VIII wieku przed naszą erą. Rasa ta spodobała się Japończykom na tyle, że w ciągu następnych lat importowano do tego kraju sporą liczbę chinów.

Japanese chin
Japanese chin (by mank999 )

Po Japonii, kolejnymi krajami, które zainteresowały się tą rasą, były Chiny (za czasów dynastii Tang) oraz Korea (za panowania dynastii Palhae). „Podbicie” kolejnych państw chiny japońskie zawdzięczają głównie dyplomatom, bo to właśnie za ich pośrednictwem rasa ta trafiała do coraz to nowych miejsc.

Gryfonik belgijski

Opublikowano w Psy do towarzystwa

Gryfonik belgijski należy do sekcji małych psów belgijskich i jest jedną z odmian rasy gryfoników. Według Międzynarodowej Federacji Kynologicznej, gryfoniki belgijskie nie podlegają próbie pracy. Psy tej rasy używane są przede wszystkim jako psy do towarzystwa.

Gryfonik belgijski
Gryfonik belgijski (by Fonk )

 

Gryfonik belgijski ma krępą, ale proporcjonalną budowę ciała, a jego sylwetka jest dobrze umięśniona i swoim kształtem przypomina kwadrat. Głowa gryfonika jest okrągła, z płaskim pyskiem i mocno wysuniętą dolną żuchwą. Psy tej rasy wyróżniają się bródką i wąsami, mają czarne oczy, a ich uszy, umieszczone z przodu czaszki, są trójkątne i oklapnięte. Łapy gryfonika belgijskiego są drobne, ale za to silne.

Grzywacz chiński

Opublikowano w Psy do towarzystwa

Grzywacz Chiński (Chinese Crested Dog) to rasa psów należąca do sekcji tzw. „psów nagich”. Są to psy o niewielkich gabarytach, delikatnej i dość rachitycznej budowie. Charakteryzują się wąską, ale nie spiczastą kufą, migdałowymi oczami, wydatnym nosem oraz dużymi uszami. Możemy spotkać zarówno owłosione, jak i nieowłosione odmiany tych psów. U odmiany bezwłosej obowiązuje wymóg stojących uszu, natomiast w przypadku osobników owłosionych przyzwala się na uszy półstojące.

Grzywacz chiński
Grzywacz chiński (by dog.huppy.art )

Charcik włoski

Opublikowano w Psy do towarzystwa

Charcik włoski to najmniejsza odmiana charta, zaliczana do sekcji chartów krótkowłosych. Dorosłe osobniki osiągają 33-38 cm wysokości oraz ważą pomiędzy 3,6 do 8,2 kg. Wygląd tych psów charakteryzuje się szczupłą i zgrabną sylwetką. Smukła głowa z długą kufą, oczy duże i ciemne, uszy cienkie i zwisające. Smukły tułów zakończony jest długim, cienkim ogonem. Są to psy o krótkiej i delikatnej sierści. Ich umaszczenie jest jednolite; bywa czarne, szare, błękitne lub płowe (mówi się o nim również, że jest „izabelowate"). Dopuszczalne są białe łatki na klatce piersiowej oraz palcach.

Charcik włoski
Charcik włoski (by naspinning.pl )