Bedlington terier

Opublikowano w Teriery

Bedlington terier to rasa zaklasyfikowana do sekcji terierów wysokonożnych. Rasa powstała w Bedlington, w północnej Anglii. Pierwszy wzorzec rasy został określony w 1869 roku i do dzisiaj nie wprowadzono do niego żadnych poważniejszych poprawek. Do przodków bedlington terierów zalicza się bullterriery, danie dinmont teriery, teriery szorstkowłose i inne rasy. Bedlington terier bardzo dobrze sprawdzał się jako pies myśliwski, szczególnie podczas polowań na wydry, borsuki i lisy.

Umaszczenie tej rasy jest jednolite, w kolorze niebiesko-popielatym, niebieskim podpalanym, wątrobianym albo piaskowym. Sierść swoją fakturą przypomina nieco sierść owiec, co nadaje mu bardzo łagodny wygląd, który może być nieco mylący, jako że bedlington terier to pies o dość walecznej naturze, która została mu w spadku po myśliwskich przodkach. Włos tego teriera wymaga fachowej pielęgnacji, dotyczącej przede wszystkim strzyżenia sierści w określonej formie.

Włosy muszą być systematycznie pielęgnowane, w przeciwnym razie sierść będzie wyglądać na zaniedbaną i brudną. Bedlington teriery są psami bardzo żywiołowymi i wymagają codziennej sporej dawki ruchu. Pies trzymany wyłącznie do towarzystwa może być poddawany treningom jednej z psich dyscyplin sportowych, dzięki czemu zachowa dobrą kondycję i nie ulegnie zgnuśnieniu. Pies wymaga sporo uwagi ze strony człowieka, a jeśli będzie zostawiany sam sobie na większą część dnia będzie organizował sobie zajęcia według własnego uznania. Bedlington teriera można trzymać w mieszkaniu w warunkach miejskich, choć najlepiej psy te będą się czuły w domach z ogrodem, gdzie w każdej chwili mogą dać upust swojej wielkiej energii.

Bedlingtony, mimo tej żywiołowości, są psami łagodnymi i przyjaznymi dla człowieka. Zachowują się jednak agresywnie w stosunku do innych psów, nad którymi będą chciały dominować. Dobrze prowadzone, nie będą sprawiały kłopotów swoim właścicielom, do których szybko się przywiązują i którym są bardzo oddane. Nie lubią zostawać same w domu i są łase na pieszczoty. Poruszają się bardzo szybko i zwinnie, dlatego w bardzo małych mieszkaniach mogą czuć się nieco ograniczone.

Bedlingtony różnią się nieco budową ciała od innych terierów, ale dzięki tym modyfikacjom są w stanie poruszać się z bardzo dużą prędkością. Psy tej rasy dożywają średnio 13 lat i nie należą do szczególnie chorowitych psów – spora część psów umiera po prostu ze starości.

Airedale

Opublikowano w Teriery

Airedale terier to rasa psów zaklasyfikowana do grupy terierów, w sekcji terierów wysokonożnych. Airedale jest stosunkowo młodą rasą, bo powstałą dopiero pod koniec XIX wieku. Najpierw określany był mianem „waterside terier” i „bingley terier”, a z czasem nadano im nazwę airedale terier, od doliny rzeki Aire leżącej w hrabstwie Yorkshire. Nie ma dokładnych i sprawdzonych informacji, jakich ras konkretnie użyto do stworzenia tej rasy, ale najprawdopodobniej do krzyżówek wykorzystano otterhoundy, black and tan teriery oraz collie.

Airedale terier są psami niezwykle inteligentnymi, do tego szybko i chętnie się uczą. Kochają wodę i potrafią pływać oraz nurkować. Są wesołymi i energicznymi psami, chętnie bawią się z ludźmi. Bardzo dobrze się sprawdzają jako psy stróżujące i obronne. Airedale teriery są znane ze swojego łakomego apetytu i są w stanie zjadać nawet drobne przedmioty, które znajdują na spacerze. Dlatego bardzo ważne jest nauczenie psa tej rasy prawidłowych nawyków żywieniowych i ograniczanie jedzenia, w przeciwnym razie może się pojawić nadwaga albo nawet kłopoty zdrowotne.

Rasa ta, podobnie jak większość terierów, początkowo wykorzystywana była głównie do polowań na wydry i inne zwierzęta, jednak ze względu na swój duży wzrost nie mógł być wykorzystywany jako norowiec. W trakcie drugiej wojny światowej aire teriery pracowały jako psy łącznościowe i sanitarne. Obecnie wykorzystuje się je do pracy w policji. Ponieważ są bystre i łagodne, mogą być szkolone na psy przewodniki dla osób niewidomych. Jako psy zwinne i posłuszne, doskonale radzą sobie także w psich dyscyplinach sportowych.

Airedale teriery należą do ras psów długogłowych. Ich czaszka jest wąska i długa, ale jednocześnie mocno zbudowana. Nogi psa są proste i grube, lędźwie krótkie, korpus dobrze rozwinięty i umięśniony, a klatka piersiowa – głęboka. Kościec psa jest solidnej struktury.

Sylwetka psa jest kwadratowa, ale nie kanciasta, z płynną linią tułowia i szyi. Grzbiet jest krótki, natomiast szyja powinna być długa. Ogon jest osadzony bardzo wysoko, noszony pionowo do góry, dopuszczalne jest jego lekkie wygięcie. Kończyny powinny być idealnie ukątowane. Podczas chodu terier wyrzuca kończyny daleko do przodu, poruszając się przy tym rytmicznie i płynnie. Sierść airedale terierów wymaga systematycznego trymowania, ale psy nie gubią sierści.