Terier australijski

Opublikowano w Teriery

Terier australijski zaklasyfikowany jest do grupy terierów, w sekcji terierów krótkonożnych. Mimo przydomka „australijski”, jego przodków należy szukać w Wielkiej Brytanii. Właśnie z Anglii przywieziono do Australii na początku XIX wieku psy w typie terierów, które wykorzystywano głównie do tępienia myszy i szczurów.

Terier australijski wywodzi się od tej samej rasy psów, które dały początek rasie cairn terierów, skye terierów, Yorkshire terierów i danie dinmont terierów. Wymienionych ras używano też do krzyżówek, w wyniku których wykształciły się teriery australijskie. Profesjonalna hodowla została rozpoczęta pod koniec XIX wieku, kiedy powstał pierwszy klub tej rasy. Niedługo potem psy zostały oficjalnie uznane przez Kennel Club. W Stanach Zjednoczonych teriery australijskie wpisano na listę uznanych ras dopiero w 1960 roku. W Polsce rasa ta nie cieszy się zbyt dużą popularnością.

Teriery miniaturowe są bardzo energiczne, żywiołowe i czujne, dlatego bardzo dobrze nadają się na psy stróżujące. Mają w sobie silnie rozwinięty instynkt łowiecki i potrafią się zachowywać agresywnie w stosunku do innych psów, jeśli nie będą wcześniej odpowiednio socjalizowane – dotyczy to zwłaszcza osobników płci męskiej przebywających w towarzystwie innych samców. Mimo niewielkich rozmiarów, mają tendencję do okazywania dominacji, cenią sobie też pewną niezależność. Są bardzo inteligentne, podatne na naukę, ale muszą być odpowiednio prowadzone i w żadnym razie nie sprawdzi się w ich przypadku tak zwana twarda tresura. Lubią towarzystwo ludzi, potrzebują sporej dawki uwagi i chętnie się bawią. Można je trzymać w warunkach miejskich, ale trzeba im zapewnić codzienną porcję ruchu. Nadają się także do uprawiania psich sportów typu agility. Szybko się adaptują w nowych warunkach i całkiem dobrze znoszą wszelkie zmiany.

Terier australijski jest niski i dość lekki. Ma krótkie, ale mocno zbudowane kończyny. Jego sierść składa się z podszerstka i włosa okrywowego, wymaga regularnego czesania ale nie musi być trymowana. Włosy są najdłuższe na grzbiecie, bokach i głowie. Terier miniaturowy występuje w wielu umaszczeniach. Dopuszczalne są małe, jaśniejsze znaczenia. Ogon jest noszony zwykle do góry.

Rasa ta odznacza się dość dobrym zdrowiem. Najbardziej typowe schorzenia dla teriera australijskiego to problemy ze skórą i stawami, zdarzają się także infekcje uszu.